Hep bekledigim olmussun,hain gecelerde ve buz kesmis ellerimi cebime koymusken, seni dilenebildigim herhangi bir kaldirimda..Yokmussun hic benim diyarlarimda,her sey baslarken,sen bitenlerdenmissin..Yillardir umutlarimi,duslerimi suslemissin, belki sahte ama umutluca kalabilen hayallerde..Ve gitmissin hemde hic "gelemeden.."  Seneler once terkettigin mahallemizde, yapayalniz biraktigin ve o en sevdigin, kocaman agac oluyorsun bazen..Ya da ahsap ve kisin bir turlu isinamadigimiz ama butun evlerden onurluca karsimizda dikilen o kucuk harabe oluyorsun..Her odasinda ayri bir heyecan,her odasinda adim izlerin..Senden arda kalabilmis resimler ve anilar simsicak hala,firindan yeni cikmis somun gibi..Ve resimlerdeki sevdigim, umudum >bana bakmiyor artik,sanki senelerce gozbebeklerinde kendimi gordugum ve yeniden dogdugum o degilmis gibi..  Yine kar yagiyor Ankara'ya,yine hayat gibi kalitesiz bir tutun elimde dusuyorum yola..Bazen golgesine sigindigimiz agaca bakiyorum yanindan gecerken,sanki yanindan geciyorum yoklugunun..Nasil anlatsam yoklugunu,yoklugun buz gibi elimi umutluca cebime koyup yine de isinamayisimmis oysa..Heceler sensizligi ve de sessizligi vurguluyor bu gece de,kimse yok etrafta, ben, anilar ve sensizlikten baska..Bacalardan goge yukselen dumanlara karisiyor,hava kirliligi tadinda ve tutun kokulu nefesim..Notalar bir baska anlamsiz diziliyor,sol anahtarim yalniz kalmis,en sevdigimiz sarki yetim, bizi ariyor belkide,kimse soylemiyor onu boyle icten,boyle anlamli..  Biliyorum yollarimiz ayriliyor artik,sen kutup yildizina vurgun,beni usutensin..Oysa benim yolum guneyde ve hergun gunes dogar umutluca simdi kar yagsa da bir umut, bir gunes dogar hergun buralarda...  Yine herhangi bir yerde,Sezen'i, yitik sarkimizi dinliyorum;"Yalanlardan dolanlardan daha guclu bir yurek var,haydi gel benimle ol.."diyor son kez..Sonra biraz gozyasi,biraz alkol ve sensizlikle dusuyoruz sensiz asla "ev"olamayan buz gibi evin yoluna,ellerini arayan buz tutmus ellerle..

25.11.2002...Burkay.....Ankara..